13 епизода „ЗАБРАНЕТА ЉУБОВ“

13 епизода „ЗАБРАНЕТА ЉУБОВ“

Во рестоторанот „Кај трајанка“

Mарјан со ножеви удира во пикадото, доаѓа Викторија со послужалникот

ВИКТОРИЈА: Повели инспекторе.

МАРЈАН: Ти благодарам. (продолжува да фрла, покрај него поминува Емилија). Уште ли ќе ме избегнуваш.

ЕМИЛИЈА: Не знам зошто би застанала со тебе да зборувам.

МАРЈАН: Зарем сеуште ми се лутиш за она од вчера?

ЕМИЛИЈА: Да речеме дека да, господине инспекторе.

МАРЈАН: Што ти е тебе?

ЕМИЛИЈА: Мене не ми е ништо посебно, само неможам да поднесам некој да ме лаже, имаше работа, работа кај градоначалничката.

МАРЈАН: Не знам за што се нервираш.

ЕМИЛИЈА: Се нервирам, јас воопшто не се нервирам.

МАРЈАН: Тогаш зошто не остана со мене во барот да се напиеш нешто?

ЕМИЛИЈА: Тоа не те засега тебе.

МАРЈАН: Полека малку, немој да избрзаш, не е се така како што изгледа.

ЕМИЛИЈА: Не е се така, како можеш да зборуваш дека не е се така, јас лично те видов како излегуваш од куќата на Сузана и неможеш да одрекуваш.

МАРЈАН: Да ама, знам дека е тешко да се објасни, но дозволими барем да ти кажам за мојата врска.

ЕМИЛИЈА: Не сакам да слушам за твојата  врска со Сузана, не ме интересира тоа.

МАРЈАН: Да, во ред е, знам дека си во лоши односи со Сузана и јас не сакам да ви направам уште поголеми, но затоа барем дади ми една шанса за да се обравдам.

ЕМИЛИЈА: Ти кажав дека тоа не ме интересира! И двајцата сте возрасни луѓе можете да правите што сакате.

МАРЈАН: Но јас сакам да зборувам за тоа.

ЕМИЛИЈА: Ако сакаш да зборуваш  ете ти  го  Даниел и оди кај него па зборувај.

МАРЈАН: Да ама јас сакам да зборувам со тебе, за...

ЕМИЛИЈА: За што?.. кажи (Марјан и се доближува и ја бакнува, таа го одтргнува од себе)

МАРЈАН: И што почувствува?

ЕМИЛИЈА: Што ти е тебе? Колку испи вечерва?!

МАРЈАН: Јас само сакав да почувствувам.

ЕМИЛИЈА: Знаеш што, не ме интересира, јас можам да го заборавам ова исто како да не се случило, ти си под дејство на алкохол. Уште еднаш да не ми се приближиш.

МАРЈАН: Застани.

ЕМИЛИЈА: Остави ме.

КАЈ КУЌАТА НА СУЗАНА

Сузана ја отвара вратата

СУЗАНА: Марјан?

МАРЈАН: Спие ли Никола?

СУЗАНА: Да. Зошто? (Марјан страсно ја бакнува)

ВО СОБАТА НА СУЗАНА

Сузана и Марјан спијат, Марјан има кошмари

МАРЈАН: (Сонува како пие од некоја чаша, како почнува да има главоболка, се појавува црн гавран, со чуден поглед гледа во некое место, паѓа на земјам, одеднаш се буди од сонот) Гавран!... (дише забрзано)

СУЗАНА: Лош сон?

МАРЈАН: Сонував нешто многу ужасно.. почнав да губав воздух... паднав на земја.. пиев од некоја чаша.. господе! Имаше црн гавран.

СУЗАНА: Тоа е само еден сон. Ајде врати се на спиење.

МАРЈАН: Не, не.. тоа не беше само сон, мислам дека тоа е некоја визија.

СУЗАНА: Марјан пијан си, ајде врати се во кревет, утре ќе разговараме.

МАРЈАН: Не, морам да одам. (се облекува) ми треба свеж воздух, ќе излезам надвор. Автомобилот ми е оставен надвор, ќе одам да го преместам, можно е да го види некој па ќе се посомнева.

СУЗАНА: Остани уште малку.

МАРЈАН: Од кога тоа сакаш да останам.

СУЗАНА: Ти не си добро.

МАРЈАН: Секако дека сум добро. (заминува)

НА УЛИЦА

Пред автомобилот

Ѓорѓи доаѓа до автомобилот, ги вади клучевите а тоа време на автомобилот застанува истиот гавран од сонот. На Ѓорѓи му паѓаат клучевите, гавранот летнува, а тој паѓа на земја..

ВО КУЌАТА НА ЕМИЛИЈА И СОФИЈА

Емилија станува од спиење,а на масата здогледува букет со цвеќиња го зима и го фрла, СОфија се обидува да ја спречи.

СОФИЈА: Не, не, не! Почекај! Зошто го направи тоа?

ЕМИЛИЈА:  Сака да ми се извини, но нема извинување за тоа што го направи.

СОФИЈА: Да ама тоа не беше за тебе.

ЕМИЛИЈА: Како?

СОФИЈА:  Букетот беше за мене.

ЕМИЛИЈА:  Од Марко?

СОФИЈА: Не од д-р Ѓорѓи.

ЕМИЛИЈА: Ајде, значи нешто се шушка.

СОФИЈА: Не, нема да има ништо од тоа што си мислиш. Тоа беше само авантура за една ноќ.

ЕМИЛИЈА: Не знам.. мене ми изгледа дека тој доктор во тебе како да е вљубен.

СОФИЈА: Мислиш ли дека треба да го побарам?

ЕМИЛИЈА: Зарем досега го немаш побарано?

СОФИЈА: Па, сето тоа беше само за една ноќ и незнам што да правам.. знаеш на некој начин се чувствувам виновна.

ЕМИЛИЈА: Абе ајде, виновна, за што? Нема за што да бидеш виновна. Ти си слободна жена.

СОФИЈА: Јас сум слободна жена, но на училиште сум сеуште, неможам да си дозволам некој озборувања или афери да ми влијаат на мојата кариета.

ЕМИЛИЈА: Како тоа да ти влијаат на твојата кариера, нема што другите од работа да ги интересира твојот приватен живот. Знаеш како што кажав ти си слободна жена како мене без проблем и немора на никој да му се оправдуваш.

СОФИЈА: Тоа важи за тебе.

ЕМИЛИЈА: Молам?

СОФИЈА. Нема врска.

ЕМИЛИЈА: Не, не те молам докажи се..  што ти значеше тоа дека тоа важи само за мене?

СОФИЈА: Ти имаш поинаква приказна од мене, имаш создадено некој ѕид кој ги оделува приватното и професионалното, ги оделува реалното и нереалното. Велат дека љубовта и припаѓа на темнината. Но, ти едноставно не го фермаш тоа што ти го кажуваат другите, ти самата си ја имаш одредено целта и не слушаш никој друг освен самата себе.

ВО ШУМАТА

Марјан трча низ шумата се обудува да го следи гавранот, пред него се појавува Мартин.

МАРТИН: Се извинувам инспекторе, несакав да ве уплашам.

МАРЈАН: Не, не е ништо.. се извинувам јас...

МАРТИН: Нешто се случило? Изгледате уплашено?

МАРЈАН: Не јас само...

МАРТИН: Да, ве слушам.

МАРЈАН: Што барате вие вака толку рано?

МАРТИН: Чист воздух, постојано сум тука во овој дел од шумата.. го обожавам ова место.. а вие?

МАРЈАН: Контрола.

МАРТИН: Контрола? Во шумата?

МАРЈАН: Да,што е тука чудно?

МАРТИН: Не ништо само.. ми падна чудно, зошто досега немам видено или пак слушнато са некоја ваква слична контрола..

МАРЈАН: Всуштност јас барам.. нема да ми верувате.

МАРТИН: Пробајте да ме убедите можеби ќе ви поверувам.

МАРЈАН: Сигурно ќе си помислите дека сум луд, но... јас синоќа сонував еден чуден сон.. ми се појави гавран, а денес го видов  и на јаве, истиот тој гаваран..

МАРТИН: Но тука нема гаврани.

МАРЈАН: Не знам, почнувам во се да се сомневам.. сигурен сум во тоа што го видов.

МАРТИН: Велат дека соновите претставуваат нешто што ни се случило во минатото, соновите се наши спомени, но има и друг кој велат дека во соновите се искажува нешто што ќе ни се случи во иднина.

МАРЈАН: А вие што мислите?

МАРТИН: Не е важно што мислам јас.. важно е што мислиш ти за сонот.. и за тоа како си го доживеал тоа што го има сонувано.. понекогаш можеме да патуваме во соновите.. да појдеме на некои места кој никогаш не сме ги виделе, а сепак сме копнееле да појдеме и да запознаеме нешто ново. Со среќа во тоа што го бараш, се надевам дека ќе го најдеш гавранот.

Марјан заминува, а по извезно време Мартин свиурнува и ја исправува раката и на неговата рака слетува гавран. Марјан продолжува да се движо низ шумата, на една гранка го гледа гавранот ја подава ракат и повторно ми се враќаат сликите во глава како ја губи свеста, како се онесвестув,.. Марјан разгледува на сите страни, одеднаш исчесзнува  гавранот.

ВО УЧИЛИШТЕТО НА СОФИЈА

Доаѓа Марјан целиот испотен, намуртен.

МАРЈАН: Софија.

СОФИЈА: Инспекторе Марјан? Повелете.

МАРЈАН: Сакам да зборувам со тебе за нешто многу важно.

СОФИЈА: Како на пример.

МАРЈАН: Животот.

СОФИЈА: Те слушам.

МАРЈАН: Знаеш ли дека во последно време размислував за нешто што не сме го приметеиле.

СОФИЈА: А тоа е?

МАРЈАН: Како се запознавме?

СОФИЈА:  Молам?

МАРЈАН: Дали се сеќаваш како или кога се запознавме..

СОФИЈА: Се знаеме доста долго време.. а се запознавме...

МАРЈАН: Ете гледаш и ти не се сеќаваш.

СОФИЈА: Животот најчесто е таков на најубавите моменти не се сеќаваме, затоа што ни се толку многу убави не забележуваме дека воопшто ни се случиле, па така и ова..

МАРЈАН: Знаеш јас мислам дека сето ова ми е нереално, како да сум заробен во некој лавиринт и да неможам да се разбудам и да го најдам вистинскиот пат.

СОФИЈА: Сигурно имаш зборувано со Никола.

МАРЈАН: Никола? Каква врска има тој?

СОФИЈА: Кај него е една моја книга „Животот е голем сон“  многу е занесен во книгаа и верува дека мајка ми е нечесна жена, врши криминал.. ние сме некои луѓе кој неможат да се сетат на своето минато..

МАРЈАН: Не, немам зборувано со никој... само неможам да сватам како...

СОФИЈА: (Софија го допира по челото) Марјан па ти гориш.. најдобро е да одиш дома и да се одмориш, сигурно имаш треска и затоа зборуваш вака.  Ајде те молам оди одмори се, друг пат ќе зборуваме.

МАРЈАН: Во ред. Но мораме да зборуваме. (заминува)

ВО ПОЛИЦИСКАТА КАНЦЕЛАРИЈАТА

Емилија потполнува некои документи, доаѓа Сузана.

СУЗАНА: Ајде нека е со среќа.. гледам работиш.

ЕМИЛИЈА: За разлика од некои јас знам да си го почитувам своето место.

СУЗАНА: Тоа е добро г-це Емилија, исто така треба да знаеш и до каде можеш да одиш.

ЕМИЛИЈА:  Што треба да значи тоа?

СУЗАНА: Мислиш дека не сум свесна за тоа дека ти имаш врска со Марјан.

ЕМИЛИЈА: Молам?

СУЗАНА: Немој да се правиш наивна. Знаеш точно на што мислам г-це. Емилија. И подобро ти е да стоиш понастрана.

ЕМИЛИЈА: Ти да не ми се закануваш мене?

СУЗАНА: Не туку само сакам да те предупредам да стоиш понастрана од Марјан.. зошто кој високо лета ниско паѓа..

ЕМИЛИЈА:  Ха! Господи те молам...

ПРЕД ДОМОТ НА СУЗАНА

Никола си игра во дворот, доаѓа Марјан

НИКОЛА: Здраво инспекторе.. аам.а. мама не е дома..

МАРЈАН: Не ми треба мајка ти.. сакав  да зборувам со тебе.

НИКОЛА: Со мене?

МАРЈАН: Да.

НИКОЛА: За што?

МАРЈАН: Во врска со твојата книга.. мислам дека има нешто мое внатре, нешто што ме поврзува со тој живот.

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ