33 епизода “НЕПОЗНАТ КИДНАПЕР’

33 епизода “НЕПОЗНАТ КИДНАПЕР’

Во затворот Вратата од ќелијата на Софија е отворена а таа не е внатре, избегана е додека Емилија не била присутна.

СЦЕНА

Во шумата

Софија трча избезумено низ шумата, после некое време застанува, се потрпиа на едно дрво да се одмори и продолжува да трча

СЦЕНА

Во хоникот од полицијата

Никола седи и ја чита книгата „Животот е голем сон“; Доаѓаат Мартин и Емилија

ЕМИЛИЈА: Никола, што бараш ти тука?

НИКОЛА: Дојдов да ти честитам.

ЕМИЛИЈА: Да ми честиташ, за што?

НИКОЛА: За прекрасниот план.

ЕМИЛИЈА: Каков план. (Мартин влегува во другата просторија каде што е ќелијата)

НИКОЛА: Жал ми е што го слушна ова но планот за бегство е прекрасен.

МАРТИН: Емилија! Дојди!

ЕМИЛИЈА: Што се случува?

МАРТИН: Софија е избегана.

ЕМИЛИЈА: Господи, зошто го направила ова, судењето е утре, вака само си ја наметнува вината врз себе.

МАРТИН: Побрзајте мораме да ја најдеме до 08.00 часот

ЕМИЛИЈА: Ќе ја барам низ целиот град, нема да дозволам да ја загубам пријателката. Само да не дознае Сузана.

НИКОЛА: Јас како да ви помогнам?

ЕМИЛИЈА: Ти можеш да си одиш дома.

НИКОЛА: Но.

ЕМИЛИЈА: Ни збор повеќе, ајде.. Јас одам да ја барам.

МАРТИН: Побрзајте г-це Емилија, ова може да и наштети само на Софија.

СЦЕНА

Во шумата

Емилија со автомобилот се движи многу брзо низ шуата гледа на сите страни, но слабо може да препознава дали има некој затоа што врне, одендаш пред нејзе се појавува човек, таа закочува, а тој паѓа во една дупка. Емилија веднаш излегува од автомобилот.

ЕМИЛИЈА: Господине добро ли сте?

КРИСТИЈАН: Добро сум.

ЕМИЛИЈА: Многу се извинувам, не ве видов.. многу ми е жал.

КРИСТИЈАН: Нема никаков проблем, вие мора да сте новата инспекторка.

ЕМИЛИЈА: Да, јас сум.

КРИСТИЈАН: Што барате вие навакај.

ЕМИЛИЈА: Барам.. барам едно куче..

КРИСТИЈАН: Во ред.. да одам јас. (заминува но криви со едната нога)

ЕМИЛИЈА: Ама вие кривите?

КРИСТИЈАН: Не е ништо, ќе ми помине, сигурно сум ја шинал ногата.

ЕМИЛИЈА: Дојдете јас ќе ве префрлам.

КРИСТИЈАН: Нема потреба, тука живеам во близина.

ЕМИЛИЈА: Не, ве молам, инсистирам.

КРИСТИЈАН: (Се насмевнува) Во ред.

СЦЕНА

Пред некоја голема вила

Емилија запира со автомобилот, Кристијан и Емилија се симнуваат.

КРИСТИЈАН: Ти благодарам.

ЕМИЛИЈА: Ти живееш тука? Ова личи на хотел, а не на куќа. Мора да имаш големо семејство.

КРИЈСТИЈАН: Всуштност сам сум. (почнува да се качува по скалите, но криви и неможе брзо да се качи)

ЕМИЛИЈА: Почекај, (влегува во автомобилот го гаси) Дозволи да ти помогнам (го фаѓа под рака и се качуваат по скалите. )

СЦЕНА

Во вилата

Влегуваат внатре, Емилија стои до каминот, а Кристијан донесува чај

КРИСТИЈАН: Земи малку чај да се стоплиш, надвор е ладно.

ЕМИЛИЈА: Ти благодарам.

КРИСТИЈАН: Дојди да ти покажам нешто. Јас се занимавам со картографија. Хоби ми е да правам мапи, па исто така направив и од градот.

ЕМИЛИЈА: (Гледа на мапата) Значи ако заминам наваму, ќе можам да испаднам тука..

КРИСТИЈАН: Како се вика кучето?

ЕМИЛИЈА: А,(изненадено) Џеки.

КРИСТИЈАН: Убаво име. (се смее, а во меѓувреме Емилија го пие чајот)

ЕМИЛИЈА: Ах, ми се заврти паметот. (И се стежува и полека како да паѓа, а Кристија ја придрѓува)

КРИСТИЈАН: Полека, полека, дојди ваму, (ја поткренува малку и ја влеч до креветот) Легни тука, ќе ти треба малку воздух. (Ја остава и тој заминува накај картата)

ЕМИЛИЈА: Ти, ти не кривиш со ногата.

КРИСТИЈАН: Ах, тоа, мислам дека ме откривте. (се насмевнува)

ЕМИЛИЈА: Кој си ти?

СЦЕНА

Во истата соба

Емилија лежи на креветот, врзани и се рацете, нозете и устата. Полека се обидува да стане, гледа дека на подот сеуште стои чашата од чај, ги крева нозете и удира а таа се крши, седнува на земја, со срчата го кине лепакот од рацете и нозете, а потоа ја одврзува и устата, доаѓа до прозорецот, ги проверува сите по ред дали се отвараат за да избега но безуспешно никој не се отвара. Во собата има телескоп, се доближува до него, погледнува и гледа дека е насочен токму во нејзината канцеларија, од ова место некој може целосно да ја набљудува. Доаѓа до вратата, полека ја отвара и го гледа Кристијан како остри големи ножици во друга просторија. Емилија полека излегува низ вратата почнува на прсти да се движи низ ходникот за да не ја примети никој, но се слушна мало крцкање на подот и одма влегува во соседната соба, и ја затвора вратата. Но се слуша еден глас.

СОФИЈА: Ема, помогни ми. (Емилија ја гледа Софија како е врзана за еден стол во средина на собата и плаче)

СЦЕНА

Во друга просторија од куќата

Софија е врзана за еден стол, Емилија ја ослободува

ЕМИЛИЈА: Што бараш тука?

СОФИЈА: Сакав да побегнам, трчав низ шумата но се појави некој маж и ме киднапираше. Ме донесе тука и ме врза.. Ти што бараш тука?

ЕМИЛИЈА: Те барам тебе, нели знаеш дека утре е судењето.

СОФИЈА: Жал ми е.

ЕМИЛИЈА: Како побегна?

СОФИЈА: Најдов клуч од вратата.

ЕМИЛИЈА: Каде го најде?

СОФИЈА: Беше во мојот кревет. Некој ми го оставил.

СЦЕНА

Во ходникот

Емилија и Софија полека излегуваат од вратата разгледуваат на сите страни и полека започнуваат да одат, но одеднаш некој им вперува пиштол во главата.

КРИСТИЈАН: Добровечер дами, да не тргнавте некаде? Гледам си го нашла твојот Џеки.

ЕМИЛИЈА: Повикав засилување, веднаш ќе пристигнат.

КРИСТИЈАН: Не, ти немаш никој повикано. Никој не треба да дознае дека таа е тука, нели?

ЕМИЛИЈА: Но.

КРИСТИЈАН: Ајде, вратете се назат, а ти врзи ја пак за столот.

СЦЕНА

Во истата просторија каде претходно беш врзана Софија

Софија пак седи на столот, а Емилија ја врзува. Кристијан стои на вратата и ги гледа

ЕМИЛИЈА: Се ќе биде во ред. Немој да се грижиш. Јас ќе ти помогнам. (Станува, и се завртува накај Кристијан.) Твојот телескоп е насочен ко мојата канцеларија. Си ме следел. Зошто?

КРИСТИЈАН: Потребна ми е твоја услуга. (ја фаќа за раката и ја изнесува надвор. Софија почнува да вика)

СОФИЈА: Не! Емилија не! (Кристијан ја затвара вратата)

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ