Градот на тајните 5 епизода „НЕПОЗНАТИОТ“

Од  претходните епизода:

ЕМИЛИЈА: Извинете.. би сакла соба.

ТРАЈАНКА: Навистина?

ЕМИЛИЈА:  Емилија Михајловска.

НИКОЛА: Ќе започне „Операцијата змиско око“

СУЗАНА: Вие г-не Мартин, Вие ми го донесовте Никола.

ЕМИЛИЈА: Знаете дека сум невина.

МАРЈАН: Сакате да ја уапсам повторно.

СУЗАНА: Г-це Емилија, сакам да си заминете од градот.

НИКОЛА: Сузана не е моја мајка.. ти си ми мајка... и престани да ме бркаш. 

ТРАЈАНКА: Прекрасно. Добредојтовте во Дворови.

5 ЕПИЗОДА –„НЕПОЗНАТИОТ“

СЦЕНА

Во ресторанот

СОФИЈА и ГОЦЕ седат во ресторан и зборуваат

ГОЦЕ: Каде застанавме? Рече дека сакаш да имаш 18 деца.

СОФИЈА: Господи не! Толку имам во класот. (се насмевнува) Ќе ги запознаеш утре ќе дојдеме во болница да разгледаат како функционира.

ГОЦЕ: Тоа е прекрасно.

СОФИЈА: Секако дека не сакам да имам 18 деца. Мислам не дека не сакам деца. Сакам. Сакам брак, Љубов. Сакам се тоа.... (ГОЦЕ се загледува во келнерката која ја раскрева соседната маса, облечена е во мини сукња, а тоа го збележува и Софија) но мислам дека е непристојно да се зборува за тоа на нашиот прв состанок.

ГОЦЕ: Молам?

СОФИЈА: Викторија! (довикува по келнерката)

ВИКТОРИЈА: Да, Софи.

СОФИЈА: Сметка молам..

СЦЕНА

СОФИЈА СЕ ШЕТА САМА ПО УЛИЦАТА, НОЌЕ Е

СОФИЈА: (Ја здогледува Емилија како седи во автомобилот) Еј. Добро си?

ЕМИЛИЈА:  Со обзир низ се што поминав. Да добро сум. Мислам дека ќе ми годи да спијам во автомобилот.

СОФИЈА: Тука ќе преспиеш?

ЕМИЛИЈА: Додека не најдам сместување.

СОФИЈА: (се насмевнува) Значи реши да останеш? Заради Никола?

ЕМИЛИЈА: Да, претпоставувам. Во градов нема многу места за спиење.  Вообичаено ли е тоа?

СОФИЈА: Така речено.

ЕМИЛИЈА: Касно е, зошто си надвор?

СОФИЈА: Учителка сум а не ученик. Имав состанок.

ЕМИЛИЈА: Ми се чини дека не помина добро.

СОФИЈА: Како и вообичаено.

ЕМИЛИЈА: Кажи ми барем дека тој те частеше.

СОФИЈА: Не.. Секој би имал вистинска љубов, ако е лесно да се најде... Знаеш ако сакаш можеш да дојдеш кај мене, имам празна соба.

ЕМИЛИЈА: Ти благодарам. Но не сум баш за цимерство. Сакам кога сум сама.

СОФИЈА: Па, добро. Добра ноќ тогаш, и среќно со Никола.

ЕМИЛИЈА: Ти благодарам.

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

ДЕЦАТА ГИ ПОСЕТУВААТ БОЛНИТЕ ИМ ДАВААТ ПОДАРОЦИ, ЧЕСТИТКИ, НИКОЛА Е ДО КРЕВЕТОТ ВО КОЈ ЛЕЖИ МАРКО

СОФИЈА: Ќе ми помогнеш ли малку?

НИКОЛА: Ќе биде ли во ред г-дин. Н.И.

СОФИЈА: Не се вика Н.И.  Така се пишува за оние кој не заат кој се.

НИКОЛА: Знаете ли вие кој е?

СОФИЈА: Не. Понекогаш само му носам цветови.

НИКОЛА: Што му е?

СОФИЈА: Не знам. Ваков е секогаш кога ќе дојдам.

НИКОЛА: Нема ли пријатели, смејство?

СОФИЈА: Никој не доаѓа да го посети.

НИКОЛА: Значи сам е.

СОФИЈА: Да. А тоа е тажно нели?

НИКОЛА: Сигурно не го познавате.

СОФИЈА: Сигурно. Ајде да одиме. Не треба да бидеме долго тука.

СЦЕНА

ВО ШУМАТА

ПОКРАЈ КУЌИЧКАТА НА НИКОЛА

НИКОЛА: Ја најдов љубовта на Софија.

ЕМИЛИЈА: Николче.

НИКОЛА: Во болница е, во кома.

ЕМИЛИЈА: Како?

НИКОЛА: Видов во сон, а и книгата ми помогна.. Мораме да и кажеме на Софија.

ЕМИЛИЈА: Да и кажеш на некоја личност дека неговата сродна душа е во кома, тоа нема баш да користи многу. Доволно е само тоа што не се среќни. Доволно е лошо што неможеш да бидеш задно со личноста.

НИКОЛА: Но што ако сум во право? Што ако знам кој се. Треба и тие да дознаат.

ЕМИЛИЈА: И како мислиш да го направиш тоа?

НИКОЛА: Ќе го посетам. Ќе  и кажам на Соифија да му раскажува убаво љубовни приказни што и се имаат случено нејзе или на некој друг. Можеби така ќе се сети кој е.

ЕМИЛИЈА: Добро.

НИКОЛА: Добро?

ЕМИЛИЈА: Да. Но ќе го направиме тоа на мој начин. Јас ќе ја замолам.

СЦЕНА

ВО СТАНОТ НА СОФИЈА

СОФИЈА: Сакаш да му раскажувам љубовни приказни на пациент во кома?

ЕМИЛИЈА: Никола мисли дека тоа ќе му помогне да се сети кој е.

СОФИЈА: И што мисли кој е?

ЕМИЛИЈА: Некоја многу драга личност од твојот живот.

СОФИЈА: Како?

ЕМИЛИЈА: Мисли дека е некоја личност со која си била многу блиска во минатото. Пред 15 години.

СОФИЈА: Неверојатно.

ЕМИЛИЈА: Токму затоа сакам да појдете таму и да му раскажувате љубовни приказни. А така Никола ќе види дека нема ништо да се случи. И можеби тогаш ќе почне да ги различкува соновите од реалноста.

СОФИЈА: Дека нема љубов на прв поглед.

ЕМИЛИЈА: Така некако.

СОФИЈА: За жал планот е генијален. Ќе му ја кажеме вистината без да го повредиме.

ЕМИЛИЈА: Се договоривме утре сите да ручаме „КАЈ ТРАЈАНКА’’ и тогаш (И ја подава книгата „животот е голем сон“) ќе го положиш испитот.

СОФИЈА: Тогаш да се фатам за работа.

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

СОФИЈА МУ ЧИТА НА МАРКО ОД КНИГАТА

СОФИЈА: Знам дека ова не е во ред. Но ова го правам за... пријател. Само биди добар. Добро? Животот е премиера, нема реприза. Тој е премногу краток, заминува в миг, затоа живеј го својот живот и бори се за своите цели.  За некој смислата на животот е вечна борба меѓу доброто и злото, војната и мирот, болеста и здравјето, радоста и несреќата.  И овдека во сенката на мостот, нивната љубов е вечна, без разлика на тоа колку се оддалечени. Тие засекогаш... (одеднаш пациентот ја фаќа за рака)

СЦЕНА

СОФИЈА ИСПАНИЧЕНО ДОАЃА СО ДОКТОР КАЈ БОЛНИОТ

СОФИЈА: Сигурна сум. Почна да се разбудува ме допре за рака.

Д-Р ЃОРЃИ: Се е во ред. Исто е како секогаш. Што правеше ти тука?

СОФИЈА: Му раскажував љубовни приказни.

Д-Р ЃОРЃИ: Можеби зи задремала, па ти се има присторено.

СОФИЈА: Не, ми се нема ништо присторено.

Д-Р ЃОРЃИ: Го кажувам тоа што го гледам. А тоа што го гледам е ништо. Некогаш можно е чувствата да не надвладеат нас па да ни се причинувата работи. Зошто не одиш дома и да се одмориш. Ќе ти се јавам ако настане  некоја промена.

СОФИЈА: Добро. (ја зима книгата и заминува)

Д-Р ЃОРЃИ: (го зима мобилниот и ѕвони)

СУЗАНА: Да?

Д-Р ЃОРЃИ: Д-р Ѓорѓи е. Ми рековте да ви се јавам доколку се случи промена со непознатиот господин. Нешто се случи.

СУЗАНА: Што?

Д-Р ЃОРЃИ: Една од волонтерките, тврди дека ја допрел за рака. А дојде и до промена на мозочната активност.

СУЗАНА: Која волонтерка?

Д-Р ЃОРЃИ: Сoфија Арсова.

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ