6 ЕПИЗОДА „БУДЕЊЕ“
СЦЕНА
ВО РЕСТОРАН
НИКОЛА: (Доаѓа Емилија) Редно време беше да дојдеш.
ЕМИЛИЈА: Жал ми е што ме почека. Како дојде тука?
НИКОЛА: Со такси.
ЕМИЛИЈА: А мајка ти, што рече на ова?
НИКОЛА: Таа не знае дека сум тука.
ЕМИЛИЈА: Како тоа?
НИКОЛА: Таа мисли дека јас сум во библиотека.
ЕМИЛИЈА: И ти поверува?
НИКОЛА: Се надевам.
ВЛЕГУВА СОФИЈА
НИКОЛА: Еве ја дојде.
ЕМИЛИЈА: Никола, само те молам немој многу да се надеваш.
СОФИЈА: Се разбуди.
ЕМИЛИЈА: Што?
НИКОЛА: Знаев.
СОФИЈА: Се разбуди, но не целосно. Ме фати за рака.
НИКОЛА: Тој се сетил.
ЕМИЛИЈА: Што ти рече докторот?
СОФИЈА: Сум замислила дека тоа се случило но јас не сум луда. Знам што
видов.
НИКОЛА: Мораме да се вратиме.
СОФИЈА: Да одиме. (заминуваат)
ЕМИЛИЈА: Еј! Чекајте ме мене!
СОФИЈА: Мораме до одиме. Мислам дека сме поврзани некако. Како да е дел од
мене.
ЕМИЛИЈА: Господи.
СЦЕНА
ВО БОЛНИЦА
НИКОЛА: Ајде побрзајте се разбудил.
МАРЈАН: Никола, не
се приближувај!
СОФИЈА: Дали непознатата личност се разбуди?
МАРЈАН: Исчезнат е.
(Во собата на болниот се наоѓа и Сузана)
СУЗАНА: Што правите вие тука? А ти Никола? Мислев дека си во библиотеката.
Ме лажеш ли?
СОФИЈА: Што му се случи на непознатиот?
МАРЈАН: Сеуште не заеме. Му беше откачена инфузијата.
НИКОЛА: Што му направи? (на Сузана)
СУЗАНА: Зарем мислиш декај јас му имам направено нешто?
ЕМИЛИЈА: Не, само необично е зошто е тука градоначалникот на градот.
СУЗАНА: Тука сум, затоа што јас бев одоговорна за него.
СОФИЈА: Вие го познававте?
СУЗАНА: Не. Јас го најдов на улица. Без знаци на живот и го донесов тука.
МАРЈАН: Му го спаси животот.
ЕМИЛИЈА: Ќе биде ли добро? (на докторот)
Д-Р ЃОРЃИ: Веќе со месеци е под наш надзор. Не знам ни дали ќе преживее.
Ако не го најдеме наскоро, можно е да го загубиме.
ЕМИЛИЈА: Тогаш да одиме и да го бараме.
СУЗАНА: Тоа и го прави полицијата. А тебе те предупредувам да стоиш
настрана од мојот син.. Но бидејќи не стоиш настрна од него изгледа дека јас ќе
морам мојот син да го држам настрана од тебе. Инспекторе, побрзајте со
потрагата. Го слушнавте докторот.
МАРЈАН: Докторе, кога последен пат бевте кај болниот?
Д-Р ЃОРЃИ: Пред 8 часа.
СЦЕНА
ВО ДРУГА ПРОСТОРИЈА ЗА ОБЕЗБЕДУВАЊЕ
МАРЈАН: Вие двајца бевте синоќа сами на овој спрат, не видовте ништо
сомнително.
ЧОВЕК 1: Ништо.
ЕМИЛИЈА: Никој не дојде?
ЧОВЕК 2: Никој.
МАРЈАН: Г-це Софија видовте ли нешто чудно кога за последен пат дојдовте да
го видите?
СОФИЈА: Не. Ништо сомнително. (во меѓувреме ги гледаат лентите од минатата
вечер)
ЕМИЛИЈА: Чекај.. застанете малку.. ова не е вистинската лента. Ова е денот
кога Никола и дугите деца беа во посета.
ЧОВЕК 1: Пак имаш заспано додека си дежурал.
ЧОВЕК 2: Престани.
ЧОВЕК 1: Што престани, не сакам да добијам отказ заради ова.
ЧОВЕК 2: Ти како да немаш дремено.
МАРЈАН: Доста! Престанете! Каде е вистинската лента?
ЕМИЛИЈА: Еве ја. Ја пронајдов.
(на касетата
се гледа како Непознатиот станува и илегува од вратата)
СОФИЈА: Тој е добро. Сам заминал.
ЕМИЛИЈА: На каде води оваа врата?
ЧОВЕК 1: Накај реката.
СЦЕНА
ПОКРАЈ РЕКАТА
МАРЈАН: Патеката завршува тука.
ЕМИЛИЈА: Навистина. Мислев дека си добар во ова?
МАРЈАН: Само момент. Потребно ми е да бидам сконцентриран.
ЕМИЛИЈА: Добро.
СОФИЈА: Нели и ти бараш луѓе?
ЕМИЛИЈА: Да но тие обично одат во град а не во шума, покрај река.
СОФИЈА: Барањето на луѓе е интересна работа. Што те натера? (пауза) Твоите
родители?
ЕМИЛИЈА: Што?
СОФИЈА: Никола ми кажа. Ми рече дека и ти си била како него, посвоена. Ги најде
ли родителите? (Доаѓа Никола)
НИКОЛА: Еј, почекате ме мене!
ЕМИЛИЈА: Никола!
НИКОЛА: Го пронајдовте ли?
ЕМИЛИЈА: Што правиш ти тука? Не треба да бидеш тука.
НИКОЛА: Јас можам да ви помогнам.
СОФИЈА: Како знаеш?
НИКОЛА: Видов во сон.
ЕМИЛИЈА: Ах, Никола.
НИКОЛА: Замина нагоре по рекава. Знам каде е.
СОФИЈА: Ајде да одиме.
10 МИНУТИ ПОДОЦНА
ЕМИЛИЈА: Го најдовте ли?
МАРЈАН: Реката ни го пресекува патот. Неможеме понатаму.
СОФИЈА: Погледнете! Ене го!
МАРЈАН: (Вади воки-токи од џебот) Потребна ни е амбуланта кола кај стариот
дел од градот, доле кај реката. Итно!
СОФИЈА: Ајде побрзајте!
МАРЈАН: Само внимателно.
ЕМИЛИЈА: Пази на главата.
МАРЈАН: Ајде. Да го остави ме тука на земја.
НИКОЛА: Добро ли му е?
ЕМИЛИЈА: Никола. Ајде да одиме. Не треба да бидеш тука.
СОФИЈА: (Полека го гали непознатиот) Ајде отвори ги очите! Те пронајдов.
МАРЈАН: Помошта доаѓа. Наскоро ќе биде тука. Само да издржи!
СОФИЈА МУ ДАВА
ВЕШТАЧКО ДИШЕЊЕ
ЕМИЛИЈА: Не гледај Никола. Сврти се.
СЕ БУДИ
НЕПОЗНАТИОТ
МАРКО: Ти.. ме спаси.
НИКОЛА: Успеа. Се разбуди.
ЕМИЛИЈА: Да така е малечок. Се разбуди.
МАРКО: Ти благодарам.
СОФИЈА: Кој си ти?
МАРКО: Не знам.
СОФИЈА: Добро е. Ќе биде во ред. Полека.
СЦЕНА
ВО БОЛНИЦА
ДОКТОРОТ: Внимавајте! Ајде сестро побрзајте!
Доаѓа затрчано
некоја непозната жена.
ГАБРИЕЛА: Марко! Марко ти ли си?
Д-Р ЃОРЃИ: Извинете госпоѓо, несмеете да бидете тука.
ГАБРИЕЛА: Марко!
Д-Р ЃОРЃИ: Морате да си заминете.
СОФИЈА: Која е таа? (Доаѓа Сузана)
СУЗАНА: Неговата жена.
СЦЕНА
ВО ХОДНИКОТ НА
БОЛНИЦАТА
СУЗАНА: Се вика Марко Стојановски, а неговата жена е Габриела. Се надевам
дека е сега среќна. А ти Никола бидејќи
ме лажеше цело ова време, Ќе бидеш казнет.
ГАБРИЕЛА: Ви благодарам. Многу ви благодарам што го најдовте Марко.
СОФИЈА: Не разбирам нешто. Како знаевте дека Марко е тука во кома.
ГАБРИЕЛА: Јас и Марко во последно време се каравме многу. Јас бев виновна за се. Но сега сум среќна што
повторно го најдов. Му кажав дека ако не ме сака може да си замине. А тој си
замина. Бев многу очајна. Го барав и еве сега конечно го најдов. Сега можам да
му се извинам за се што му кажав.
СОФИЈА: Тоа е прекрасно.
Д-Р ЃОРЃИ: Ова е вистинско чудо.
СОФИЈА: Добро ли е?
Д-Р ЃОРЃИ: Да, но помнењето сеуште му се нема вратено. Тоа би ни одзело
многу време.
ГАБРИЕЛА: Но што го разбуди:
Д-Р ЃОРЃИ: Не знам. Тој се разбудил збунет и веројатно има заминато да
побара нешто, или некој.
ГАБРИЕЛА: Господи. Може ли да појдам кај него.
Д-Р ЃОРЃИ: Секако.
СУЗАНА: Никола ајде да одиме!
НИКОЛА: (На софија) Не и веруајте на оваа приказна. Таа е измислена.
СОФИЈА: Никола..
НИКОЛА: Верувајте ми. Знам дека е така.
СУЗАНА: Никола! Ајде побрзо.
СЦЕНА
ВО ДРУГИОТ
ХОДНИК, КОН ИЗЛЕЗОТ
ЕМИЛИЈА: Градоначалничке!
СУЗАНА: Почекај ме кај автомобилот.
ЕМИЛИЈА: Целата оваа приказна со Габриела е малку чудна. Ми се чини дека е
ваше дело. Цели неколку месеци човекот лежи во кома и ништо за тоа на
телевизија.
СУЗАНА: Па?
ЕМИЛИЈА: Нешто не е во ред.
СУЗАНА: Што мислите вие дека се случило? И Зошто би не лажела Габриела?
ЕМИЛИЈА: Вие бевте одговорна за Непознатиот. Сите овие месеци не направивте
ништо за него. Не го поронајдовте неговото семејство. А сега...
СУЗАНА: Г-це Емилија. Градот е голем. Никогаш не е лесно да се најде некој.
А уште помалку семејството на некој кој е во кома.
ЕМИЛИЈА: И како успеавте сега?
СУЗАНА: Благодарение на вас. Вие ја пронајдовте вистинската снимка. На
снимката Марко зборуваше во сон. Ја спомна Габриела. И не беше тешко да се
поврзат работите. Мислев дека ќе бидете задоволни и ти и Софија. Многу се
измачивте за да го пронајдете неговото семејство. Да не бевте вие немаше да
бидат заедно. И спремна сум да ги заборавам сите работи со Никола и со вас.
Затоа што сега знам колку сум среќна што го имам Никола. Кога човек нема никој
тоа е најтешко, нели е така г-це Емилија.
СЦЕНА
ПРЕД СОБАТА НА
МАРКО
СОФИЈА СТОИ ДО
СОБАТА И ГИ ГЛЕДА КАКО СЕ ГУШКААТ МАРКО И ГАБРИЕЛА
СЦЕНА
ВО ДОМОТ НА
СОФИЈА
СОФИЈА Е ДОМА,
НЕКОЈ ЗВОНИ НА ВРАТА
ЕМИЛИЈА: Еј. Извини што доаѓам вака
доцна. Но дали сеуште важи понудата за цимерка?
СОФИЈА: Секако. Повели влези.
НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ УТРЕ
0 comments:
Post a Comment