8 епизода „СЕКОЈА ЖЕНА ИМА ПРАВО ДА БИДЕ МАЈКА“

8 ЕПИЗОДА „СЕКОЈА ЖЕНА ИМА ПРАВО ДА БИДЕ МАЈКА“

СЦЕНА

ВО АВТОМОБИЛ

НИКОЛА: Неможеш да му се спротиставиш на Мартин. Никој не го прекинува договорот кој се склучен со него.

ЕМИЛИЈА: Епа јас ќе бидам првата. Секоја жена која сака да биде мајка, го има тоа право.

СЦЕНА

ВО РЕСТОРАНОТ КАЈ ТРАЈАНКА

ЕМИЛИЈА: Зошто не ми кажа дека го продала детето?

ВИКТОРИЈА: Мислев дека тоа не е важно.

ЕМИЛИЈА: И знаеше дека бега со него.

ВИКТОРИЈА: Види, Гордана ми е моја пријателка и несакам да ја осудуваат заради тоа. (Ема забележува дека во дворот ја нема колата на Вики)

ЕМИЛИЈА: Вики, каде е твојата кола? (Вики е изненадена, не знае што да каже) Сакаше да дибие на време нели?

ВИКТОРИЈА: Таа ми е пријателка, сакав да и помогнам.

ЕМИЛИЈА: Исто и јас. Каде е Гордана? Таа е во невоља, неможе да се справи сама со сите.

ВИКТОРИЈА: Не можам да зборувам.  Тој е син на градоначалничката.

НИКОЛА: Еј. Јас сум со вас.

ЕМИЛИЈА: Николче. Види, навистина треба да ја најдам оваа жена. А Викторија нема да ми каже се додека си ти тука. Затоа те молам оди дома. Може ли?

НИКОЛА: Добро. (заминува)

ВИКТОРИЈА: Замина од градот. Рече дека можеби ќе се пресели во Скопје.

ЕМИЛИЈА: Кога замина?

ВИКТОРИЈА: Пред половина час.

СЦЕНА

ВО АВТОМОБИЛОТ

НИКОЛА: (Се појавува од задното седиште) Каде одиме?

ЕМИЛИЈА: Ааа! (вриска) По ѓаволите дете! Што правиш тука. Неможеш да бидеш со мене. Одам за Скопје.

Никола почнува да диши брзо

ЕМИЛИЈА: Никола! (Го запира автомобилот, го зима апаратот за Астма и му прска во уста)

НИКОЛА: Да одиме побрзо. Во невоља е.

ЕМИЛИЈА: Господи зошто сето ова мене ми се случува.

ЕМИЛИЈА ВОЗИ БРЗО СО КОЛАТА, НАСТРАНА ОД АВТОПАТОТ ЈА ГЛЕДААТ КОЛАТА НА ГОРАДАНА

НИКОЛА: Ти реков. Погледни. Тоа е нејзината кола.

ЕМИЛИЈА: Гордана! (трча до колата, а таа е празна)

ГОРДАНА: Аааа! Тука сум! (таа е седната на 3-4 чекори од колата) Доаѓа бебето!

СЦЕНА

ВО АВТОМОБИЛ

НИКОЛА: Навистина ќе се породи?

ЕМИЛИЈА: Да. Издржи уште малку, болницата не е далеку.

ГОРДАНА: Носи ме во Скопје, не се враќам таму.,

ЕМИЛИЈА: Верувај ми, немаме толку време за до Скопје.

ГОРДНА: Ако се вратам, ќе ми го земат бебето.

ЕМИЛИЈА: Не нема. Ако си сигурна нема.  Јас не бев. Кога веќе сакаш да го дадеш детето, треба да ги разгледаш сите можности за во иднина.  Тоа ќе ти го смени целиот живот. Ако го дадеш нема да можеш да си го вратиш! Јасно?

ГОРДАНА: Да. Јас го сакам моето бебе.

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

МАРТИН: Види види, мора да ми е среќен ден. Г-це Емилија.

ЕМИЛИЈА: Бебето. Тоа е твојата роба? Зошто не ми кажа?

МАРТИН:  Затоа што тогаш не беше важно да знаеш.

ЕМИЛИЈА: Навистина? Или мислеше дека ќе те одбијам.

МАРТИН: Не, мислев дека ќе биде позабавно ако самата дознаеш. Мислев дека одкако ќе го видиш нејзиниот живот а после мојот, ќе ти станеше јасно.  Барем ти, која го имаш дадено дете.

ЕМИЛИЈА: Нема да го добиеш тоа дете.

МАРТИН: Досега никој го нема раскинато договорот кој го има склучено со мене. А ако нејќе да го даде, ќе викна полиција, и тогаш детето ќе оди во дом за сираци. А тоа не е убаво нели?

ЕМИЛИЈА: Нема да се слчи тоа.

МАРТИН: Ако не па, таа провали во мојот дуќан.

ЕМИЛИЈА: Да погодам, да го украде договорот.

МАРТИН: Кој знае.

ЕМИЛИЈА: Знаеш дека немам никаков суд кој ќе ја затвори мајката само заради тоа што сака да го заштити своето дете. А што велиш да се договориме. Гордана нема да го даде детето, а јас во целиот процес нема ништо да спомнам за тебе.

МАРТИН: Дрска си, или сеуште не ме познаваш. Можеби ќе може нешто...

ЕМИЛИЈА: Значи ќе може да го задржи бебето?

МАРТИН: Не сеуште. Сепак имам некој договор со нејзе.

ЕМИЛИЈА: Искини го.

МАРТИН: Нема туку така. Знаеш, за да го задржи бебето Гордана, ќе треба ти да направиш нов договор со мене.

ЕМИЛИЈА: Што сакаш.

МАРТИН: Не знам. Да речеме. Ми должиш услуга.

ЕМИЛИЈА: Договорено.

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

Гордана лежи со детето во кревет. Доаѓаат Емлија и Никола:

ЕМИЛИЈА: Еј. Како си? Како се вика?

ГОРДАНА: Симона.

ЕМИЛИЈА: Убаво име.

ГОРДАНА: Ти благодарам што ми помогна.

ЕМИЛИЈА: Г-дин Мартин беше надвор. Го средив тоа. Твоја е.

ГОРДАНА: Навистина? Што направи?

ЕМИЛИЈА: Направив договор со него.

ГОРДАНА: Ти благодарам.

ЕМИЛИЈА: (Кон Никола) Малечко, веќе е 4 морме да те однесеме дома. (заминуваат)

СЦЕНА

ВО НЕКОЈА СОБА

Сузана се облекува, а некој маж лежи на креветот

СУЗАНА: Морам да одам. Никола ме очекува во 4. Ќе се видиме повторно. На следниот сотанок на одборот. Чорапите ти се намаса.(заминува)

СЦЕНА

ВО АВТОМОБИЛОТ

ЕМИЛИЈА: Тиква.

НИКОЛА: Молам?

ЕМИЛИЈА: Моето тајно име. Што не ти се допаѓа?

НИКОЛА: Не.

ЕМИЛИЈА: Имаш нешто подобро?

НИКОЛА: Да.. ама незнам дали да ти го кажам сеуште.

(Запира со колата пред домот на Никола, тој истрчува од колата и влегува право внатре, се качува по скалите но една патика му паѓа и му останува пред врата, доаѓа Сузана)

СУЗАНА: Никола!

Никола влегува во собата затрчан го фрла ранецот и легнува на кревет да чита

СУЗАНА: Никола што ти кажав? (влегува во собата) Немој да ги оставаш патиките по скалите, некој може да се сопне. (заминува)

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

Максим разговара со докторот.

МАКСИМ: Таа ли е? (докторот му климнува со главата)

ГОРДАНА: (Гордана го забележува Максим) Максим?!

МАКСИМ: Многу ми е жал што те оставив.

ГОРДАНА: Се врати?

МАКСИМ: Да. Тука сум и нема да те оставам. Погледни ти донесов подарок. (вади малечки чевличи за бебето) Се надевам дека ќе бидат точни. (се насмевнуваат)

СЦЕНА

НА УЛИЦА

Емилија ѕвони на мобилниот

МАРЈАН: Да.

ЕМИЛИЈА: Марјан. Размислував за твојата помуда. Дали сеуште важи понудата за заменик инспектор?

МАРЈАН: Се разбира.

ЕМИЛИЈА: Тогаш прифаќам. Сигурен си дека нема да и смета на Сузана?

МАРЈАН: Не ме интересира. Тоа е моја обврска. Се гледаме во Понеделник.

ЕМИЛИЈА: Се гледаме.

ВО ИСТИОТ СТАН КАЈ ШТО БЕШЕ СУЗАНА

Марјан станува од креветот се наведнува и ги зима чорапите и се обелкува.

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ