9 епизода „РИЗНИЦА СО ТАЈНИ“

9 епизода „РИЗНИЦА СО ТАЈНИ“

ВО КАНЦЕЛАРИЈАТА НА ДАНИЕЛ

НИКОЛА:  Зошто толку сакате да бидете како штурец?

ДАНИЕЛ:  Молам?

НИКОЛА:  Зошто сакате да бидете како штурец?

ДАНИЕЛ: Како тоа како штурец?

НИКОЛА: Па, сакате да им помагате на луѓето. Вие сте нивната совест.

ДАНИЕЛ:  Значи сите психолози се штурци.

НИКОЛА: Па и нема многу штурци во местово.

ДАНИЕЛ: Како тоа?

НИКОЛА: Па само вас ве има како психолог.

ДАНИЕЛ: Аха. Но да се вратиме на темата. Зошто мислиш дека твојата мајка е лоша?

НИКОЛА: Едноставно е.

ДАНИЕЛ: Не, неможе да биде. Никоја мајка не е лоша кон своето дете. Таа само сака да те изведе на вистинскиот пат, а тоа тебе може да ти се чини дека таа е злобна но не е.

НИКОЛА: Би сакал да верувам во тоа.

ДАНИЕЛ: Зошто толку мислиш дека мајка ти е злобна.

НИКОЛА: Јас не мислам, знам дека има нешто што го крие.

ДАНИЕЛ:  Неможам да ти дадам некој совет во врска со тоа, тоа што го чувствуваш ти е само твое чувство и никој не може да ти го земе.

СЦЕНА

ВО ПОЛИЦИЈА

Марјан и ја дава унифеормата на Емилија

ЕМИЛИЈА: Машна? Знаеш ли дека немора да ја облече жената во маж за да може да ги врши должностите.

МАРЈАН: Зарем ти мислиш дека можеш да ги натерш луѓето да прават она ти што сакаш со тоа фустанче?

ЕМИЛИЈА: Еве, ти си пример. Правиш тоа што ќе ти кажам.

МАРЈАН: Барем носи ја оваа значка. Ако сакаш да бидеш дел од нашиот тим, тогаш тоа мораме да го означиме тоа. (ѕвони телефонот) Полиција. Да.. веданш доаѓаме!

СЦЕНА

ВО ШУМАТА

Пред влезот на некој стар рудник, собрана е одредена група на луѓе за да дознае што се случило. На сите страни има чад и прашина.

СУЗАНА: Ве молам сите да се смирите! Ајде истргнете се настрана! Ве молам.

ЧОВЕК 1: Што се случува тука?

ЖАРКО: Нешто направи да експлодира внатре во земјата.

ЧОВЕК 1: А што имаше доле?

ЖАРКО: Доле беа старите рудници.

СУЗАНА: Инспекторе ве молам истргнете ги луѓето настрана од мество, не сакам да има некои повредени. (Во тој момент ја забележува Емилија како доаѓа кон нив) Г-це Емилија ова е работа на градот, ве молам да заминете.

ЕМИЛИЈА: Јас работам за градот.

МАРЈАН: Таа е мојата нова заменичка.

СУЗАНА: Велат дека градоначалничката последна дознава, а изгледа е така.

МАРЈАН: Под моја одговорност е.

СУЗАНА: Секако. Г-це Емилија може да бидете од корист, ставете лента наоколу.

МАРЈАН: Ајде. ( и дава знак на Емилија да започне со работа)

СУЗАНА: Жители на Дворови. Ве молам да се смирите, нема ништо загрижувачко. Како што сите знаевме тука доле, на ова место се наоѓаа старите рудници. И знаевме дека некоја ден ќе дојде до ова. Затоа ве молам да бидете смирени и да не предизвикувате паника, јас ве уверувам дека за кратко време ќе го исчистиме местото (доаѓаат Никола и Даниел) , ќе го асфалтираме и ќе го направиме корисно за сите во градот.

НИКОЛА: Ќе го асфалираме? А што ако доле има нешто?

СУЗАНА: Доле нема ништо.

НИКОЛА: Лажеш.

СУЗАНА: Не лажам, доле нема ништо. А сега истргни се назат. (луѓето се повелкуваат 5-6 мета наназад.) Сите, ве молам сите истргнете се и дозволете да си ја вршиме работата! (се наведнува и зима едно парче дрво на кое пишува „експеримент 4“.)

НИКОЛА: Што беше тоа?

СУЗАНА: Добро, доста беше! Никола овде не е сигурно, те молам чекај ме во автомобилот. Г-це Емилија ве молам вршете си ја својата работа и не гледајте многу.

КАЈ АВТОМОБИЛОТ
НИКОЛА: Ема, Даниел. Дојдете. (Доаѓаат) Ова е напредок за операцијата „Змиско Око“

ДАНИЕЛ: Не знаев дека сум во операцијата „Змиско Око“.

НИКОЛА: Секако дека си, ти знаеш за сите нас. Мораме да ја искористиме шансата. Што ако доле има нешто.

ЕМИЛИЈА: Доле има само стари тунели и тоа е тоа. Ништо друо.

НИКОЛА: Не е тоа. Зошто тунелите токму сега се срушија? Мора да има доле нешто многу големо за да ја предизвика оваа експлозија. (доаѓа Сузана)

СУЗАНА: Никола ти реков да ме чекаш внатре во колата. А ти заменичке работи си ја својата работа.

ЕМИЛИЈА: Добро, заминувам.

СУЗАНА: Д-р Даниел ве молам малку. Сакам да позборуваме.

ДАНИЕЛ: Ве слушам.

СУЗАНА: Ова повеќе неможе вака.

ДАНИЕЛ: Не ве разбирам.

СУЗАНА: Мораме да ја смениме терапијата. Никола повеќе не ми верува. Не ме почитува. Ако тој не ме почитува, како да очекува да ме почитуваат другите? Јас само сакам да го поправам она што се случило за да не настанат други проблеми.  Како е можно тоа?

ДАНИЕЛ: Има многу добра фантазија.

СУЗАНА: Тогаш да го промениме тоа.

ДАНИЕЛ: Добро знаете дека не смееме на децата да им ги наметнуваме нашите мисли и нашиот начин на сфаќање.

СУЗАНА: Понекогаш мислам дека забораваш! Ти работиш за мене.  Можам да те отпуштам. Ова е мој град. Тука владеат моите правила, можете да ја изгубите вашата куќа, кола и да заминете засекогаш од тука. И единствен дом ќе ти биде картонската кутија. Дали ме разбравте?

ДАНИЕЛ: Што сакате да наравам?

СУЗАНА: Имаш неколку дена да ги отстраниш тие мисли од главата на Никола, доколку не го направиш тоа, можеш да се збогуваш со се што имаш. Ќе се видиме повторно и не заборавај што ти кажав.

СЦЕНА

ВО КАНЦЕЛАРИЈАТА НА ДАНИЕЛ

Доаѓа Жако

ЖАРКО: Еј, како си Даниел.

ДАНИЕЛ: (уплашено) Ух, еве ме... нешто рботам..

ЖАРКО: Нели ќе одевме на вечера?

ДАНИЕЛ: Оф, заборавив, имам пациент.

ЖАРКО: Добро, нема проблем можеме и друг пат да одиме.

ДАНИЕЛ: Навистина ми е жал. Знам ти ветив но заборавив дека имам закажано.

ЖАРКО: Не  е проблем.  (Влегува Никола) Еј, убаво да си поминете. Се гледаме.

ДАНИЕЛ: Пријатно.

НИКОЛА: Се обидуваш да го придобиеш чичко Жарко за да ни стане дел од операцијата „Змиско око“?

ДАНИЕЛ: Никола, мораме да зборуваме озбилно во врска со ова.

НИКОЛА: Немаме време мораме да одиме да земеме докази. (го отвара ранецот)

ДАНИЕЛ: Што е ова? Батерија, чоколада. За што ти е ова?

НИКОЛА: Ќе се сименеме во рудникот.

ДАНИЕЛ: Никола, престани! Ова не е нормално. Таму доле нема докази, сето ова е илузија.  Знаеш што е илузија?

НИКОЛА: Мислам дека знам.

ДАНИЕЛ: Илузија е нешто што непостои, нешто што не е реално, ние сами те кога си замислуваме нешто. А потоа тоа преминува во потежок стадиум Психоса. Ние мораме да го запреме ова за да не дојде до другито стадиум кој е полош. Мораме да го запреме ова за твое добро. (вознемирен е) Мораш да се разбудиш од оваа измислица. Ова мора да престане! (Никола се налутува, заминува)

СЦЕНА

ВО БОЛНИЦА

Софија и Марко играат бесилка.

СОФИЈА: Ја има ли „А“?

МАРКО: Еве..

СОФИЈА: „Ф“?

МАРКО: Еве ја.

СОФИЈА: (Се насмевнува) Ха,ха,ха неможам да поверувам. За малку ќе ме обесеше за моето име и презиме.

МАРКО: Не се секирај, никогаш не би те обесил. Можеби би ти додавал нокти, би ги  боел, би ти цртал шапка...

СОФИЈА: Ја имаш ли играно оваа игра претходно?

МАРКО: Не знам.

СОФИЈА: Не се секирај. Ќе се сетиш. Ова е само една фаза од твоето лекување. Потребно е време.

МАРКО: Се надевам дека е така.

СОФИЈА: Ќе почнеш да се сеќаваш на моменти кој навистина ти значеле во животот.

МАРКО: А ако не сакам да се сетам. Ако сакам моите спомени да почнат од сега па натаму.

СОФИЈА: Сакаш да играме пак?

МАРКО: Ајде. (доаѓа Габриела)

ГАБРИЕЛА: Еј, може да влезам.

СОФИЈА: Ах, Г-це Габриела, секако влезете. Доцна е, јас треба да си одам.

ГАБРИЕЛА: Не, не. Неморате да си заминете. Останете уште малку.

СОФИЈА: Доволно беше. Имам некоја работа. Ве оставам сега.

ГАБРИЕЛА: (кон Марко) Милочок, ти донесов фотографии од нас, за да можеш да се сетиш на нешто од нас. Погледни ова е кучето, Ристе.

МАРКО: Да, се сеќавам. Ристе.

СЦЕНА

ВО КУЌАТА НА СОФИЈА

СОФИЈА: Јас сум најлошата личност на целиот свет.

ЕМИЛИЈА: Абе ајде. На целиот свет. Да не претера малку?

СОФИЈА: Да беше Габриела лоша ќе беше полесно, ама таа е толку.... добра и фина.

ЕМИЛИЈА: А што ќе беше доколку таа не беше добра и фина?

СОФИЈА: Ништо.

ЕМИЛИЈА: Така е. Самата знаеш дека не треба да се мешаш со оженети мажи. Не е вредно за твоето срце. (некој чука на вратата) Јас ќе отворам.

НИКОЛА: Помогни ми. (плаче)

ЕМИЛИЈА: Еј, што се случува, зошто плачеш?

СЦЕНА

ВО КАНЦЕЛАРИЈАТА НА ДАНИЕЛ

ЕМИЛИЈА: Даниел? Даниел?! (Влегува) Што се случува тука? (даниел седи на креветот и пие, а до него седи кучето) Нели ти ми рече да бидам внимателна со Никола и да внимавам што зборувам. Зошто го направи ти тогаш ова?

ДАНИЕЛ: Доколку не дејствува терапијата, потребно е да се смени нешто.

ЕМИЛИЈА: Јасно ми е. Таа те присили. Ти се закануваше?

ДАНИЕЛ: Знаеш што. Јас не морам да ги правдам моите постапки.

ЕМИЛИЈА: Само да знам со што те присили. (заѕвонува телфонот) Да, г-це градоначалничке.

СУЗАНА: Со него ли си?

ЕМИЛИЈА: Да, еве со него сум. Само да знам со што сте му се заканиле на Даниел.

СУЗАНА: Не со него. Со никола?

ЕМИЛИЈА: Не, ви го донесов кај вас пред половина час.

СУЗАНА: Епа не е овде.

ЕМИЛИЈА: Јас не знам каде е.

ДАНИЕЛ: Оф, јас знам.

СЦЕНА

КАЈ РУДНИКОТ

Никола ја зима ламбата од ранецот и влегува внатре. Внатре во рудникот разгледува на сте страни, поминува покрај шините, од цидовите надоле се влечат долги конци и марами, на сите страни има пајажина. Полека се доближува до ѕидот, а таму завележува една голема врата која не може да ја отвори. До вратат забележува едно праче дрво на кое пишува „Експреимент 3“. Почнува да паѓаат капи, полека почнува да се урива ѕидот.

СЦЕНА

ПРЕД РУДНИКОТ

Даниел доаѓа до влезот на рудникот и вика по Никола. Емилија се сопнува на некој камен и не може да го стаса Даниел.

ЕМИЛИЈА: Даниел!

ДАНИЕЛ: Никола! Никола каде си! (Полека влегува во рудникот)

ЕМИЛИЈА: Даниел, не влегувај. Даниел! (Во моментот кога влезе Даниел се урива влезниот дел од рудникот)

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ