31 епизода „КОЈ Е ВИНОВНИОТ?“

31 епизода „КОЈ Е ВИНОВНИОТ?“

Во полициската станица

Емилија ја фотографира Софија

ЕМИЛИЈА: Ајде, заврти се на десно.

СОФИЈА: Ема што е ова што се случува? Ова е нечуено.

ЕМИЛИЈА: Софија те молам смири се, знаеш дека сум ти пријателка и ..

СОФИЈА: Но јас ја немам убиено Габриела, а камо ли пак да и го извадам срцето и да го закопам во некоја кутија.

ЕМИЛИЈА: Знам дека не си способна да направиш такво нешто, но на кутијата има твои отпечатоци.

СОФИЈА: Господи, како е можно тоа?

ЕМИЛИЈА: Ни јас не знам како е можно но те молам биди смирена, те уапсив затоа што морам да ги следам доказите, а тие насочуваат кон тебе, затоа те молам остани смирена, ако не ја вршам работата како што треба Сузана ќе ме отпушти и ќе вравоти на мое место некој кој е построг и нема да дозволи да те испушти од раце.

СОФИЈА: Но јас, не знам како дојде до ова, вчера беше виновен Марко а сега сум јас..

ЕМИЛИЈА: Верувај ми, наскоро ќе разјасниме се, а сега седни сакам да ти поставам неколку прашања.

СЦЕНА

Во соба за испрашување

Поставена е маса во средината на собата, на еден стол седи Сузана, влегуваат Емилија и Софија

СОФИЈА: Што бара таа тука?

ЕМИЛИЈА: Сакаше да биде присутна на испрашувањето за да биде сигурна дека нема да бидам пристрасна, не се грижи ова може само да ти биде од корист.

СОФИЈА: Во ред е. Немам што да кријам. Прашајте ме што сакате. (Емилија седнува на столчето го уклучува диктафонот, кажува датум и час, присутни кој се и започнува)

ЕМИЛИЈА: Г-це Софија дали сте мажена?

СОФИЈА: Не сум.

ЕМИЛИЈА: Дали имате одено кон стариот мост?

СОФИЈА: Да, многу пати.

ЕМИЛИЈА: Зошто?

СОФИЈА: Таму се наоѓав со Марко.

ЕМИЛИЈА: Со г-дин Марко Стојановски, зошто?

СОФИЈА: Имавме афера! Не сум горда на тоа, но ние се сакавме (Емлија станува и оди накај шкафот) Нашата љубов беше голема и немавме намера да му наштетиме на никој. Ќе повторам уште еднаш. Јас ја немам убиено Габриела.

ЕМИЛИЈА: (Доаѓа и на масата ја остава кутијата) Дали ја имаш видено оваа кутија претходно?

СОФИЈА: Да, тоа е мојата кутија за накит. Зошто?

ЕМИЛИЈА: Тоа е кутијата во која е најдено срцето од убиената Габриела.Габриела била убиена со месарски нож.

СОФИЈА: Јас навистина не знам. (целата е испаничена) Не знам од каде се нашла мојата кутија таму, сигурно некој ја има украдено, само за да ме намести мене. Ова е местено!

СУЗАНА: Г-це Софија, смирете се. Целосно ве разбирам. Кога личноста е пред откритие таа не знае што да прави и постојано наожа изговори со кој ќе може да се извади од ситуацијата.

СОФИЈА: Јас ја немам убиено Габриела.

СУЗАНА: Би сакала да ви верувам г-це Арсова но тоа е навистина невозможно покрај овие докази. Човекот се менува.

СОФИЈА: Јас се немам променето г-ѓо Сузана, јас сум сеуште добра личност и никогаш не би направила нешто слично на ова, побрво би се откажала од љубовта отколку да загине некоја личност.

ЕМИЛИЈА: Г-ѓо Сузана ќе може да зборуваме надвор.

СЦЕНА

Во ходникот

ЕМИЛИЈА: Г-ѓо Сузана како што се договоривме јас ќе го водам испрашувањето а вие ќе бидете само сведок. Зошто ми се мешате?

СУЗАНА: Јас навистина не можам да те разберам тебе. Како можеш сеуште да и веруваш на оваа жена покрај се што направила.

ЕМИЛИЈА: Софија го нема направено ова нешто.

СУЗАНА: Навистина, како сте сигурни, ајде докажете ми го ова. Нели кажа дека кутијата е нејзина и дека некој и ја има украдено. Вие сте  цимерка, ако имал грабеш или обид за насилно влегување сигурно ќе сте приметеле. Нели е така?

СЦЕНА

Во куќата на Софија

Емилија разгледува низ станот, ја погледнува вратата дали има оштетување, потоа доаѓа до прозорците гледа и таму дали има скршено нешто, влегува Никола во тој момент.

НИКОЛА: Еј, што правиш?

ЕМИЛИЈА: Барам докази, а ти нели треба да си на училиште.

НИКОЛА: Завршив порано, дојдов да ти се придружам, мораме да и помогнеме на Софија.

ЕМИЛИЈА: Тоа и се обидувам да го направам. Собирам докази.

НИКОЛА: А што точно бараш?

ЕМИЛИЈА: Стапала од некој, скршен прозор, нешто да е изгребано и сл.

НИКОЛА: Мислиш дека некој ја има наместено Софија.

ЕМИЛИЈА: Тоа е единстевното обајснување. Само не можам да разберам кој би имал мотив за тоа.

НИКОЛА: Мајка ми има мотив.

ЕМИЛИЈА: Сузана?

НИКОЛА: Да, таа ја мрази Софија.

ЕМИЛИЈА: Ах, Никола. Пред судот нема да биде доволно сам „Таа ја мрази Софија“ потребни ни се докази. (Емилија разгледува некои фографии од Софија со децата од нејзин клас,и се фрла на креветот)

НИКОЛА: А што има ваму долу?

ЕМИЛИЈА: Каде?

НИКОЛА: Овде кај решеткиве што се како шахта на подот.

ЕМИЛИЈА: Никогаш не ми текнало да проверам. Сега ќе видиме (ги вади решетките од подот и ја пика раката, нешто наоѓа)

НИКОЛА: Најде нешто?

ЕМИЛИЈА: Мислам дека да. (ја вади раката  нагоре а во нејзе држи марама а во нејз има нешто завиткано, ја одвиткува полека, а внатре е месарскиот нож)

СЦЕНА

Во ресторанот „Кај Трајанка’’

Никола седи на шанкот и пие топло чоколадо, доаѓа Роберт

РОБЕРТ: Чоколадото нема да се испие само.

НИКОЛА: Некако не ми се пие многу.

РОБЕРТ: Тажен си заради наставничката?

НИКОЛА: Таа не го направи тоа.

РОБЕРТ: Секако даека не го направи тоа, јас и верувам.

НИКОЛА: Некој се обидува да ја намести, само не знаеме кој.

РОБЕРТ: Луѓето понекогаш не гледаат понастрана од носот, мислат дека се што им треба е тука, но не е секогаш така.

НИКОЛА: А каде да барам јас.

РОБЕРТ:. Во книгата (му покажува во книгата „Животот е голем сон“ која ја носи во ташната) Јас сум писател, и верувам во многу работи како и во таа книга.

НИКОЛА: Ти ја знаеш книгата.

РОБЕРТ: Да, и има многу одговори за разни работи.

НИКОЛА: Да, но никој не ми верува.

РОБЕРТ: Јас верувам, и затоа сум тука за да ги убедам и другите да веруваат во тоа што го нуди таа книга.

НИКОЛА: Но јас верувам.

РОБЕРТ: Добро ти, но има и луѓе кој не веруваат, на пример Емилија. Тука сум за да ја убедам.

НИКОЛА: Зошто не и кажеш?

РОБЕРТ: Некогаш не е доволно само да се каже, потребно е да се докаже тоа. Како на пример за Емилија, нејзе и се потребни докази.

НИКОЛА: Јас се обидував да најдам докази но се заглавив во дупка.

РОБЕРТ: Не е потребно да се оди толку далеку, понекогаш е доволно само да се разглда околината. (станува) јас морам да одам сега.

СЦЕНА

Во канцеларијата на Сузана

Сузана лупи јаболко, доаѓа Марко

МАРКО: Сузана, ќе може ли да позборуваме малку?

СУЗАНА: Секако, повели седни.

МАРКО:  Се обидувам да сватам како испадна дека Софија е виновна за убиството на Габриела.

СУЗАНА: Марко, за што точно сакаш да зборуваме.

МАРКО: Едноставно не е возможно ова да го направила Софија. Јас ја познавам.

СУЗАНА: Можеби ја познаваш но не доволно долго.

МАРКО: Таа не е способна за вакво нешто.

СУЗАНА: Марко, сите луѓе имаат добра и лоша страна, лошо е..

МАРКО: (Ја прекинува) Да но неможе да биде толку лоша страната на Софија и да го направи сето ова.. Таа едноставно е добра личност.

СУЗАНА: Сите ние се раѓаме како добри личности но со текот на времето стануваме сурови и лоши ичности. Личности полни со лицемерие.

МАРКО: Господи, просто неможам да поверувам. Ти Сузана не знаеш што е тоа лошо, никогаш не си доживеала. Камо да можев да се сетам за изминатиот период.

СУЗАНА: Зарем ти сакаш самиот себе да се обвиниш.

МАРКО: Но како да докажам што сум правел, а со тоа можам и да ја спасам Софија.

СУЗАНА: Понекогаш некои работи неможат да се докажат но треба да се прифатат такви како што се.

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ