39 епизода “ПРОМЕНА ВО ПЛАНОТ“

39 епизода “ПРОМЕНА ВО ПЛАНОТ“

Во домот на Софија

Роберт им мести нова брава на вратата

РОБЕРТ:Готово, сега сте безбедни.

ЕМИЛИЈА: Сигурен си дека вака нема да може никој да влзе?

РОБЕРТ: Аха..

СОФИЈА: Единстевно што ми е важно Сузана да не ми се доближува.

ЕМИЛИЈА: Ти си писатл. Каде го научи ова да го правиш?

РОБЕРТ: На училиште. Имавме посебни часови.

СОФИЈА: Ах, да. Кога веќе спомнавме училиште. Јас треба да одам. Не сакам да закаснам.

ЕМИЛИЈА: Спремна ли си за да се вратиш повторно кај децата.

СОФИЈА: Да, поребни ми се тие мене,  а и јас нив.

ЕМИЛИЈА: Во ред тогаш. И јас ќе треба да поработам за Никола.

РОБЕРТ: Знаеш не беше убаво од твоја страна што и се закани на Сузана со Никола.

ЕМИЛИЈА: Јас не и се заканив. Едноставно и кажав што ќе се случи.

СОФИЈА: Ти сигурна ли си за тоа. Знаеш тоа е Сузана- градоначалничката.

ЕМИЛИЈА: Сигурна сум. Г-дин Мартин ќе работи на спорот за да го добијам Никола.

СОФИЈА: А подготвена ли си за тоа што следува. Да бидеш мајка.

ЕМИЛИЈА: Да, подготвена сум.

СОФИЈА: Добро, ајде јас одам.(заминува, а во меѓувреме и се јавува Никола на Емилија)

НИКОЛА: Ема, мораме да се видиме.

ЕМИЛИЈА: Што е? Се случи ли нешто?

НИКОЛА: Да, изгледа е важно за операцијата „Змиско око“

ЕМИЛИЈА: Добро, каде да дојдам.

НИКОЛА: Јас сум во ресторанот „Кај  Трајанка“ те чекам.

ЕМИЛИЈА: Доаѓам одма.

СЦЕНА

На улица

Емилија е забрзана да стаса по нејзе оди Роберт

РОБЕРТ: Ема, сакам да ти кажам нешто.

ЕМИЛИЈА: Слушна, ми се јави Никола. Има нешто важно за нашата операција.

РОБЕРТ: Не знаев дека веруваш во тоа.

ЕМИЛИЈА: Не верувам. Но тоа е единствен начин да му се приближам и морам да го искористам.

РОБЕРТ: Ако сакаш да ја победиш Сузана треба да размислуваш како нејзе. Ајде ќе одиме на едно место и ќе ти кажам подетално.

ЕМИЛИЈА: Неможам. Немам време.

РОБЕРТ: Земи си слободен ден.

ЕМИЛИЈА: Слободен ден? Тоа е скоро па невозможно.

РОБЕРТ: Во ред тогаш ќе одиме на неклку часа, знам како да ти ја зголемам вербата.

ЕМИЛИЈА: Јас немам време за верување. Ајде одам син ми ме чека.

СЦЕНА

Во ресторанот „Кај Трајанка“

Никола седи на една маса, доаѓа Емилија

ЕМИЛИЈА: Еј, малечок, што има?

НИКОЛА: Шшшш. Седни, не смее никој да не слуша. Комплицирано е.

ЕМИЛИЈА: Па ако е комплицирано зошто ме викна во ресторанот на отворена каде сите не гледаат, требаше да одиме на некое мирно место.

НИКОЛА: Те викнав тука зошто ми се јаде.  А и да не сме сомнителни.

ЕМИЛИЈА: Добро, што е важното.

НИКОЛА: Дали знаеш каде ја скривме книгата?

ЕМИЛИЈА: Секако дека знам. Само јас и ти знаеме каде е.

НИКОЛА: Точно така. Тогаш се случува нешто чудно. Има измена во книгата. Додадена е ново поглавје.

ЕМИЛИЈА: Како тоа ново поглавје?

НИКОЛА: Не знам, сигурно нешто книгата сака да ни каже но ние не го разбираме тоа. Треба да внимаваме на работите.

ЕМИЛИЈА: Јас сум тука за да внимавам, а ти побрзај зошто ќе задоцниш за на училиште. Ајде сега треба да одам. (го бакнува) се гледаме.

СЦЕНА

Во домот на Роберт

Роберт седи на масата и гледа еден стар шешир кој му припаѓал на татко му.

РОБЕРТ: (Го зима телефонто и ѕвони) Ало, г-не Мартин. Ќе може ли да зборуваме? Во врска со Емилија. Добро. Доаѓам. (Роберт станува, доаѓа до вратата одеднаш го здоволува ногата и се враќа наназат и седнува на креветот. Полека ги завратува фармерките, се гледа дека ногата му е железна.)

СЦЕНА

Пред училиштето

Сузана и Софија раговараат

СУЗАНА: Многу ми е мило што повторно се вративте г-це Софија.

СОФИЈА: И мене ми е мило градоначалничкте.

СУЗАНА: Дојдов да го видам Никола, каде е?

СОФИЈА: Со мајка му.

СУЗАНА: Што сакате да кажете вие со ова г-це Софија.

СОФИЈА: Тоа што сакав го кажав. На крајот на краиштата повторно победи вистината.

СУЗАНА: Да така е. Стефан е во затвор.

СОФИЈА: Не, тоа не е вистина.

СУЗАНА: Прашај ја цимерката. Емилија сигурно ќе ти каже.

СОФИЈА: Не сакав да кажам така. Знам дека Стефан нема направено ништо лошо. Тој е само една обична марионета која ти ја искористуваш.

СУЗАНА: Г-це Софија, внимавајте што зборувате.

СОФИЈА: А што може да се случи ако не внимавам... Но јас не сакам да се расправам со вас. Ви простувам.

СУЗАНА: За што ми простувате?

СОФИЈА: Колку и да сакате, колку и да одрекувате, јас знам дека вие сторите зад сето ова, но знајте дека од мене ви е простено. Неможам а да не и простам на личност како вас. Личност која живее за да уништи некој живот. Не можам да разберам како можете да битеде толку среќна после сите тие неправди кој сте ги направиле и после сите тие измами и земени животи. Но тоа не е моја работа г-це Сузана. Вие сте личност која од сето ова има голем проблем. Колку повеќе и да се трудите, знајте дека ќе имате дупка во срцето која никогаш нема да ја потполните, ама колку и да се каете. (Сузана е готова да заплаче но се взодржува) А сега еве го Никола. (Заминува Софија, а во меѓувреме доаѓа Никола)

НИКОЛА: Еј, што правиш тука?

СУЗАНА: Си го заборави појадокот.

НИКОЛА: Ти благодарам.

СУЗАНА: Никола, размислував и сфатив дека е време за промена, време е да те преместам во друго училиште или во друг клас.

НИКОЛА: Зошто?! Зошто не сакаш да бидам во класот на г-ца Софија. Затоа што се мразите.

СУЗАНА: Никола, јас одлучив.

НИКОЛА:  Не, нема да може. Јас нема да се преместам од класот на г-ца Софија. Не сакам. Колку и да се трудиш ова никогаш нема да ти успее. Ти си лоша. (заминува трчанката во училиштето)

СЦЕНА

Во продавницата на г-дин Мартин

Во продавницата е Богдан, човек кој поправа стари дрвени работи, доаѓа и Роберт

МАРТИН: Ах, г-не Роберт, ве молам малку почекајте господинот има уште малку работа со часовникот.  Веднаш ќе заврши.

БОГДАН: Ова нема да биде лесно. Ќе треба да го земам дома да го поправам.

МАРТИН: Во ред е. Земи го и поправи го. (Богдан го зима часовникот и полека поминува покрај Роберт)

БОГДАН: Пријатно.

РОБЕРТ: Пријатно. (сосема тивко)

МАРТИН: Навистина  е лошо кога синот не си го поздравува таткото како што треба.

РОБЕРТ: Јас... јас си има свои причини за тоа.

МАРТИН: Точно, тоа не е моја работа. Само сакав да споменам. Колку да не се заборави.

РОБЕРТ: Јас дојдов да зборувам за Емилија.

МАРТИН: Слушам.

РОБЕРТ: Сакам да ја натерам да ги види некои скриени вистни кој можат да и помогнат.

МАРТИН: Добро што можам јас да направам тука.

РОБЕРТ: Емилија овој период е зафатена само со старателството над син и. Не сака да ги погледне другите работи. Таа ќе дојде за совет кај вас.

МАРТИН: Аха, разбирам. И сакате да ја советувам да дојде кај вас.

РОБЕРТ: Да, само јас можам да и ги кажам некои работи.Верувајте ми.

МАРТИН: (се смее) Ах, се извинувам. Но вие барате да ви верувам. Можам да Ви кажам дека многу барате. Вие рековте дека умирате. Дека не ви останува многу време, но како што гледам не се брзате.

РОБЕРТ: Јас не сум тој кој ги кочи работите. Емилија е таа која не сака да поверува.

МАРТИН: (Се смее) Во ред. Ќе ја поттурнам на фин начин.

СЦЕНА

Во продавницата на г-дин Мартин

Емилија и Мартин разговараат

ЕМИЛИЈА: Вие можете да ми помогнете.

МАРТИН: Многу ми е жал г-це Емилија но овој пат ќе морам да е разочарам. Нема да можам да го прифатам случајот.

ЕМИЛИЈА: Молам?

МАРТИН: Ме слушнавте. Овој пат ќе треба да одтие без мене.

ЕМИЛИЈА: Но вие мора да ми помогнете. Ова ми е единствената шанса, не сакам да ја упропастам. Вие знаете што се има направено Сузана.

МАРТИН: Да знам, но нема начин да го докажеме тоа. Едноставно ќе го загубиме случајот. Нема да имаме никаква корист. А како резултат на сето тоа, најмногу ќе настрада Никола.

ЕМИЛИЈА: Јас морам да го добијам синот назат. Нема да дозволам да живее со таа психопатка повеќе.

МАРТИН: Тогаш ве советувам да побарате друг адвокат или некој друг кој може да ви помогне.

СЦЕНА

Пред домот на Роберт

Емилија силно тропа на вратата

РОБЕРТ: Емилија?!

ЕМИЛИЈА: Треба да разговараме. (Влегува на брзина во собата)

РОБЕРТ: Полека, зошто си нервозна.

ЕМИЛИЈА: Потреба ми е твоја помош, сакам да ми кажеш се што знаеш за Сузана. Морам да го добијам ова судење.

  

СЦЕНА

Некаде во градот

Сузана не може да го запали автомобилот, го отвара предниот капак и погледнува внатре наеднаш се исправува  и се удира со главата по капакот. Доаѓа Марко

МАРКО: Ви треба помош.

СУЗАНА: Да, ти благодарам. Незнам што и е не сака да запали.

МАРКО: Само да погледнам. (Влегува внатре, пробува да ја запали но не сака,) Акулуматорот ви се испразник.

СУЗАНА: Молам.

МАРКО: Немам доволно кабли инку ќе го направевме со мојот.

СУЗАНА: Но јас денес пазарев многу треба да одам дома.

МАРКО: Дозволете јас да ви помогнам

СУЗАНА: Не сакам да ви досадвам.

МАРКО: Не, нема никаков проблем. Ајде, автомобилот ми е подоле. 

УТРЕ СЛЕДУВА НОВО ПРОДОЛЖЕНИЕ

уште 5 епизоди до крајот