43 епизода „НЕПРЕДВИДЕНИ РАБОТИ“

43 епизода „НЕПРЕДВИДЕНИ РАБОТИ“

Во болница

Никола е легнат на болнички кревет, докторите го буткаат низ ходниците.

ЕМИЛИЈА: Никола! Никола разбуди се!

МЕД.СЕСТРА:  Г-це не можете да бидете тука.

ЕМИЛИЈА: Јас не одам никаде! Никола! Никола разбуди се! Направете нешто докторе!

ДР. ЃОРЃИ: Кажете ми што се случи? (Го прегледува Никола, му свети со батерија во очите)

ЕМИЛИЈА: Последното нешто што го направи беше ова лепче. Касна од ова и се онесвести! Мислам дека е отруено.

ДР.ЃОРЃИ: Не, не е можно тоа. Според испитувањата тој нема никаков отров внатре.

ЕМИЛИЈА: Но ова го проба!

ДР.ЃОРЃИ: Што и да се случило, верувајте тоа јадење нема никаква врска со ова.

ЕМИЛИЈА: Тогаш што е што се случува?!

ДР.ЃОРЃИ: Не знам. Не можеме да откриеме ништо. (Емилија се сеќава на последниот разговор со Никола

НИКОЛА: Зарем не зфаќаш. Сигурно е исполенто со некој отров.

ЕМИЛИЈА: Никола претеруваш. Зошто би го направила тоа кога веќе знае дека си одам.

НИКОЛА: За да те убие, нели разбираш.

ЕМИЛИЈА: Дај ми ја за да ти докажам.

НИКОЛА: Не јас ќе ти докажам. (Загризува еден залак и паѓа на подот)

Доаѓа Сузана

СУЗАНА: Каде е син ми?! (Емилија доаѓа до нејзе и ја фаќа за рака, ја одвелкува во соседната просторија)

СЦЕНА

Во соседната просторија

Емилија ја бутка Сузана по рафтовите и ја удира

ЕМИЛИЈА: Ти го направи ова! Ти си виновна за се!

СУЗАНА: Што правиш?! Син ми..

ЕМИЛИЈА:  Болен е. Затоа што го изеде парчето кој ти ми го даде.

СУЗАНА: Што? Беше наменет за тебе.

ЕМИЛИЈА: Вистина е нели?

СУЗАНА: За што зборуваш?

ЕМИЛИЈА: Вистина ли е?!

СУЗАНА: Да.

ЕМИЛИЈА: Ти кажав дека ќе си одам од градот, зошто го направи ова?!

СУЗАНА: Затоа што се додека ти си жива Никола немаше да биде мој син!

ЕМИЛИЈА: Нема да биде ничиј ако не го поправиш ова. Разбуди го!

СУЗАНА: Не можам!

ЕМИЛИЈА: Зарем немаш некој против отров.

СУЗАНА: Ова беше наменето за тебе.. Требаше доживотно да те успие.

ЕМИЛИЈА: А што ќе му направи него?!

СУЗАНА: Не знам, кај него е непредвидливо.

ЕМИЛИЈА: Значи би можел да..

СУЗАНА: Да.

ЕМИЛИЈА: Што можеме да направиме сега?

СУЗАНА: Потребна ни е помош.

ЕМИЛИЈА:  Од кого?

СУЗАНА: Единствениот човек кој најдобро се разбира од разни хемикалии и отрови е..

ЕМИЛИЈА: Г-дин Мартин.

СУЗАНА: Всуштност се вика Александар Петрев.

СЦЕНА

Некаде низ градот

Софија е пред автомобилот, доаѓа Марко

МАРКО: Софи!

СОФИЈА: Марко?

МАРКО: Дојдов за да ти се извинам. Многу ми е жал што така гледав на работите кој ни се случува и мене и тебе. Сакав да кажам дека мојот живот нема никаква смисла. Откако се разбудив од кома мојот живот беше лага, освен со еден исклучок. Ти.

СОФИЈА: Марко јас.

МАРКО: Ти беше мојата љубов. Ти ми ја даваша смислата на животот.

СОФИЈА: Марко зошто си тука?

МАРКО: Габриела купила стан во Охрид. Таа нема да го користи но затоа можам јас. Освен ако ти не ме убедиш да останам.

СОФИЈА: Многу ми е жал но не можам. (Велгува во автомобилот)

СЦЕНА

Во продавницата на г-дин Мартин

Емилија и Сузана доаѓаат по помош

МАРТИН: Дали моите очи ми ја кажуваат вистината. Вие двете заедно.

СУЗАНА: Престани, дојдовме по помош.

МАРТИН: Да, секако. Г-це Сузана, јас нели ви кажав дека за ова што го правите ќе мора да си ја платите цената.

ЕМИЛИЈА: Можеш ли да ми помогнеш да го спасиме Никола.

МАРТИН: Секако дека можам да ви помогнам.

СУЗАНА: Имаш против отров.

МАРТИН: Се разбира. Пред извесно време направив еден силен против отров. Без разлика што и да се случило тој ќе дејствува.

СУЗАНА: Каде е?

МАРТИН: За жал го нема.

ЕМИЛИЈА: Како?

МАРТИН: Тој против отров ми го украдот.

СУЗАНА: Знаеш ли каде е?

МАРТИН: Мислам дека знам.  Тајниот премин. Таму е скриен.

СУЗАНА: Како се осмелуваш.

ЕМИЛИЈА: Кој премин?

МАРТИН: Јас ви кажав каде е.. Сузана ќе ти го покаже патот, а ти Емилија ќе треба да го најдеш.

СУЗАНА: Јас ќе се симнам да го земам.

МАРТИН: Не, Емилија ќе биде таа.

СУЗАНА: Никола е мој син.

МАРТИН: Простете градоначалничке но Никола е вистински син на Емилија и таа треба да се симне по против отровот.

СЦЕНА

Во болницата

Емилија доаѓа да го види Никола, полека се доближува до неговиот кревет, го погалува по госата.

ЕМИЛИЈА: Те молам прости ми... многу ми е жал што не ти верував. (плаче) Погледни ти ја донесов книгата, кога ќе се разбудиш ќе биде тука до тебе.

Доаѓа Сузана

ЕМИЛИЈА: Никола, сине, морам да одам сега. (се доближува до Сузана) Имаш само 10 минути, немој да се задржуваш. Сакам да завршиме што е можно побрзо.

СУЗАНА: Неможеш да ми кажеш колку да останам со син ми.

ЕМИЛИЈА: Тој е мој син.

СУЗАНА: Да, но јас го одгледав.

ЕМИЛИЈА: Ќе те чекам на местото, имаш 10 минути.

СУЗАНА: Сине. (полека го кали по косата и плаче) те молам прости ми, не сакав да испадне вака. Ти ми беше најважен, те сакав само тебе. Ќе направам се што е потребно за да те видам тебе повторно здрав.

Доаѓа Кристијан

КРИСТИЈАН: Г-це Сузана!

СУЗАНА: Ти? Што бараш тука?

КРИСТИЈАН: Јас дојдов како што се договоривем?

СУЗАНА: Што се договоривме?

КРИСТИЈАН: Ја сакам својата ќерка назат.

СУЗАНА: Ах, за тој договор.

КРИСТИЈАН: Ние се разбравме тогаш, јас ќе ти помогнам за твоето, а ти за моето.

СУЗАНА: Мојот план не е завршен, личноста која требаше да го добие тоа не го доби. Така да договорот е пропаднат. Не гледам причина зошто да ти помогнам.

КРИСТИЈАН: Јас направив се што ми побара.

СУЗАНА: Може да се каже, но мојот план не е завршен. Кога ќе се случи посакуваното тогаш ти ќе го добиеш твојот дел од договорот. А сега извини ме морам да одам. Време е  да го спасам син ми.

СЦЕНА

Пред вратата на Роберт

Емилија чука на вратата но никој не отвара

ЕМИЛИЈА: Роберт! Роберт отвори! Знам дека си тука отвори!

РОБЕРТ: Неможам.

ЕМИЛИЈА: Зошто неможеш?!

РОБЕРТ: Влези.

СЦЕНА

Во собата на Роберт

Емилија го гледа како лежи на постела пред умирање

ЕМИЛИЈА: Роберт! Што ти се случува?

РОБЕРТ: Болеста си го направи своето.

ЕМИЛИЈА: Да, но ти не ми кажа ништо конкретно.

РОБЕРТ: Јас се обидов, но ти не ми веруваш.

ЕМИЛИЈА: Верувам. Сега верувам. Морам да го спасам син ми.

РОБЕРТ: Што му се случило на Никола?

ЕМИЛИЈА: Тој е многу болен. Сузана се обидела да ме отруе но наместо јас, отровот го зема Никола. Мораш да ми помогнеш да го најдам лекот.

РОБЕРТ: Јас многу би сакал. (ја собира последната сила за да ја доврши својата реченица) Следи го твојот инстикт. (полека ја наведнува главата и умира)

УТРЕ НЕ ГО ПРОПУШТАЈТЕ ФИНАЛЕТО НА СЕРИЈАТА